Ο Βαγγέλης Ντούμας επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στα 100μ πρόσθιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων/Νεανίδων 2026 και ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την ατομική του παρουσία στη διοργάνωση.

Ο Ντούμας χάρισε στην ελληνική αποστολή το καλύτερο δυνατό κλείσιμο στη διοργάνωση του Μονάχου και επιβεβαίωσε πως είναι ο κυρίαρχος του αγωνίσματος στην κατηγορία, ενώ πρόσθεσε ακόμη μια μεγάλη διάκριση στη συλλογή του.

Λίγα λεπτά μετά τη μεγάλη του νίκη, το athlead.gr βρέθηκε στη μεικτή ζώνη, εκεί όπου ο Έλληνας πρωταθλητής δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, παραδεχόμενος πως αρχικά δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ήταν ο νικητής της κούρσας: «Είναι το πιο ωραίο χρυσό που έχω. Είναι πιο μεγάλο και πιο βαρύ από το Βίλνιους. Έχω και το ίδιο σε ασημένιο, οπότε πήρα ένα δεύτερο στη συλλογή. Δεν κατάλαβα ότι κέρδισα. Τερματίζω, κοιτάω τον πίνακα και νόμιζα ότι ήμουν δεύτερος. Μετά βλέπω την οθόνη να δείχνει εμένα και λέω “τι κάνω λάθος;”. Κοιτάω ξανά και βλέπω το όνομά μου στο νούμερο ένα και λέω “ναι ρε φίλε”».

Ο Ντούμας εξήγησε την τακτική που είχε συμφωνήσει με τον προπονητή του, λέγοντας: «Ήταν πολύ όμορφη κούρσα. Έκανα αυτό που έπρεπε, αυτό που είχαμε συνεννοηθείμαζί με τον προπονητή μου. Βγήκε ήρεμο και δυνατό κολύμπι, με καλό χρόνο, πολύ ικανοποιητικό. Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένος που είμαι ξανά στο πρώτο σκαλί του βάθρου μετά το 2024. Ο εθνικός ύμνος είναι κάτι που με συγκινεί όταν τον ακούμε σε ξένες χώρες».

Με το χρυσό στα 100μ πρόσθιο, ο Έλληνας κολυμβητής ολοκλήρωσε τις ατομικές του εμφανίσεις στη διοργάνωση έχοντας κατακτήσει συνολικά τέσσερα μετάλλια, έναν απολογισμό που τον γεμίζει υπερηφάνεια: «Δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι καλύτερο. Τέσσερα μετάλλια στα ατομικά σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα είναι κάτι που πολλοί το θέλουν. Είμαι πολύ χαρούμενος που τα κατάφερα».

Όταν τον ρωτήσαμε που αφιερώνει το μετάλλιο, ο 18χρονος δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ και απάντησε: «Σίγουρα το αφιερώνω στην οικογένειά μου, στους γονείς μου, στην αδερφή μου και στους πολύ στενούς μου ανθρώπους, τον προπονητή μου, την προπονήτριά μου και όλους όσοι είναι δίπλα μου και με βοηθούν καθημερινά. Πραγματικά είμαι πολύ χαρούμενος που τους έχω κοντά μου, που με υποστηρίζουν σε όλο αυτό το ταξίδι και τους ευχαριστώ πολύ».