Παναγιώτης Βότσης
Ο Εμμανουήλ Καραλής μίλησε με έντονο συναίσθημα και χωρίς περιστροφές μετά την «πτήση» του στο 6.17μ, καταθέτοντας εκτενώς τις σκέψεις του για την ιστορική επίδοση, τον ανταγωνισμό και τα όνειρά του.
Μία ιστορική εμφάνιση έκανε ο Εμμανουήλ Καραλής στην πρώτη μέρα του Stoiximan Πανελλήνιου Πρωταθλήματος κλειστού στην Παιανία, ανεβαίνοντας στο Νο2 όλων των εποχών στο αγώνισμά του. Λίγο αργότερα, μίλησε στη μεικτή ζώνη στο athlead.gr για όσα έζησε και όσες μεγάλες στιγμές μας χάρισε:
Ακολουθεί η κατάθεση ψυχής του Καραλή:
«Παιδιά, τι να πω… 6.17μ! Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Ζούμε κάτι μοναδικό. Από το πρωί ένιωθα καλά, έβλεπα ότι τα άλματα “βγαίνουν”, ότι το σώμα μου ανταποκρίνεται, αλλά άλλο να το νιώθεις και άλλο να το βλέπεις να γράφεται στον πίνακα. Το να κάνω ένα από τα μεγαλύτερα άλματα της καριέρας μου εδώ, στην Ελλάδα, στην Παιανία, μπροστά σε ανθρώπους που με στηρίζουν από μικρό παιδί, είναι κάτι που δεν περιγράφεται. Είναι όνειρο. Και το όνειρο αυτό το κυνηγούσα χρόνια».
Για όλη την ομάδα του που βρέθηκε στην Παιανία για να τον στηρίξει, πρόσθεσε: «Ήρθαν όλοι οι άνθρωποι που αγαπάω. Η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, η ομάδα μου. Τους έβλεπα στις εξέδρες και έπαιρνα δύναμη. Αυτές οι στιγμές δεν είναι ατομικές. Μπορεί να φαίνεται ότι είμαι μόνος μου στον διάδρομο, αλλά πίσω από κάθε άλμα υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι που δουλεύουν, που αγωνιούν, που πιστεύουν σε σένα. Και πολλές φορές πιστεύουν περισσότερο από εσένα τον ίδιο».
Το πλάνο για τον πήχη στο παγκόσμιο ρεκόρ
«Το πλάνο μας ήταν ξεκάθαρο. Είχαμε πει από το πρωί: 6.07μ, 6.17μ και μετά πάμε να δούμε το παγκόσμιο ρεκόρ. Δεν έγινε κάτι τυχαία. Το συζητήσαμε, το σχεδιάσαμε, το οραματιστήκαμε. Όταν βάλαμε τον πήχη στο παγκόσμιο ρεκόρ, δεν ήταν για το θεαθήναι. Ήταν γιατί το πιστεύουμε. Μπορεί να μην επιχείρησα τελικά λόγω κούρασης, αλλά και μόνο που φτάσαμε σε αυτό το σημείο, δείχνει πού βρισκόμαστε.
Το 6.31μ είναι στο μυαλό μου. Δεν το λέω από ενθουσιασμό. Το λέω γιατί το βλέπω στην προπόνηση, το βλέπω στα κομμάτια του άλματος. Ξέρω ότι μπορώ να πάω εκεί. Θέλει σωστό timing, θέλει καθαρό μυαλό, θέλει ξεκούραση. Αλλά είναι ρεαλιστικό. Και θα το δοκιμάσω ξανά, σύντομα».
Ο καθοριστικός παράγοντας
Σε ερώτηση για τον καθοριστικό παράγοντα της βελτίωσής του από τις αρχές του 2026, τα νέα του κοντάρια, είπε: «Τα καινούρια κοντάρια έπαιξαν τεράστιο ρόλο. Ήταν ρίσκο. Δεν ξέραμε αν θα μπορέσω να τα λυγίσω όπως πρέπει, αν θα “μπω” σωστά στο άλμα. Αλλά εγώ πάντα πίστευα ότι για να κάνεις το επόμενο βήμα, πρέπει να ρισκάρεις. Το ρίσκο βγήκε. Αυτά τα κοντάρια μπορούν να με πάνε ακόμη ψηλότερα. Δεν θέλω να βάζω όρια στον εαυτό μου. Θέλω να βλέπω μέχρι πού μπορώ να φτάσω».
Πότε θα νικήσει τον Μόντο Ντουπλάντις;
«Σίγουρα υπάρχει πίεση. Όταν έχεις φτάσει σε αυτό το επίπεδο, όλοι περιμένουν κάτι μεγάλο από σένα. Και εσύ ο ίδιος περιμένεις. Αν δεν υπήρχε ο κορυφαίος αντίπαλος, Ντουπλάντις, ίσως να μιλούσαμε ήδη για διαφορετικά νούμερα, θα ήμουν ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ. Αλλά αυτό είναι που κάνει το αγώνισμα τόσο σπουδαίο. Το ότι υπάρχουν δύο, τρεις αθλητές που μπορούν να πάνε τόσο ψηλά, ανεβάζει όλους μας. Υπάρχει σεβασμός, υπάρχει φιλία. Θέλουμε να κερδίζουμε, αλλά θέλουμε και να γράψουμε ιστορία μαζί. Αυτές οι μάχες είναι που θα μείνουν».
«Δεν αγωνίζομαι για να βγαίνω δεύτερος. Το λέω ξεκάθαρα. Μπαίνω σε κάθε αγώνα για να κερδίσω. Είμαι αθλητής μεγάλων αγώνων και πιστεύω ότι στα μεγάλα ραντεβού μπορώ να κάνω τα καλύτερα άλματα. Μπροστά μας είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού και θέλω να είμαι στο βάθρο. Θέλω να διεκδικήσω τη νίκη. Σε έναν τελικό δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να συμβεί. Πρέπει να είσαι έτοιμος για τη στιγμή».
«Πάνω απ’ όλα όμως, είμαι υγιής. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Έχω περάσει δυσκολίες, έχω μάθει να εκτιμώ τις καλές στιγμές. Τώρα νιώθω καλά, το σώμα μου ανταποκρίνεται, το μυαλό μου είναι καθαρό. Πιστεύω πολύ στον εαυτό μου. Η ομάδα μου πιστεύει πολύ σε μένα. Και όταν έχεις υγεία, πίστη και δουλεύεις καθημερινά, τότε μπορείς να κοιτάς τον πήχη χωρίς φόβο. Σήμερα θα χαρώ το 6.17μ. Θα το κρατήσω μέσα μου. Αλλά από αύριο, πάλι δουλειά. Γιατί ο στόχος είναι ακόμη πιο ψηλά».
