Ο Άγγελος Μαντζουράνης κατέχει και επίσημα πλέον μια θέση στο hall of fame των Ελλήνων που έχουν διαπρέψει στο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον των ΗΠΑ χάρη στην κατάκτηση του τίτλου της σφυροβολίας στον τελικό του κολεγιακού πρωταθλήματος (NCAA).

Ο Άγγελος Μαντζουράνης κατέκτησε τον τίτλο της σφυροβολίας στους τελικούς του NCAA (10-13/6), διατηρώντας την ελληνική κυριαρχία στο αγώνισμα, και έγινε μόλις ο έκτος Έλληνας που πετυχαίνει κάτι παρόμοιο μαζί με τους Κώστα Ζάλτο, Σπύρο Ζουλιέν, Γιάννη Κυριαζή, Κατερίνα Στεφανίδη και Αγγελική Τσιολακούδη . Ο 22χρονος αθλητής του Πανεπιστημίου της Μινεσότα διαδέχθηκε τον Ζάλτο στην κορυφή και επικράτησε με βολή στα 75.78μ, ολοκληρώνοντας παράλληλα μια εντυπωσιακή πορεία στη διοργάνωση, μετά το χάλκινο μετάλλιο το 2024 και το ασημένιο το 2025. Πρόκειται για τον τέταρτο ελληνικό τίτλο στη σφυροβολία στο ΝCAA και το 13ο ελληνικό μετάλλιο στο αγώνισμα.

Όπως τόνισε και στις δηλώσεις του στο athlead.gr, ο Μαντζουράνης, παρότι ένιωθε σίγουρος για τον εαυτό του, πίστευε από την αρχή ότι η επικράτηση δεν θα είναι εύκολη υπόθεση και αυτό αποδείχθηκε και κατά τη διάρκεια του αγώνα με την παραλίγο ανατροπή του Αμερικανού Τάνερ στην πέμπτη προσπάθεια: «Αυτοπεποίθηση έχω πάντα, ανεξαρτήτως αγώνα, αλλά σε κάθε περίπτωση κρατάω στο μυαλό μου και τις συνθήκες. Στον τελικό του NCAA ήξερα πως δεν θα ήταν «περίπατος» ο αγώνας και ότι δεν συγκαταλέγομαι στα φαβορί».

Ακόμη κι αν το επίτευγμα του 22χρονου είναι κάτι ιδιαίτερα σπουδαίο, και κάποιος θα περίμενε πως θα του έφερνε την μέγιστη δυνατή ικανοποίηση, ο ίδιος μας είπε ότι το συναίσθημα που επικράτησε τελικά μετά τον αγώνα ήταν μια πικρία, καθώς ο στόχος ήταν μια μεγαλύτερη επίδοση: «Η αλήθεια είναι πως την ώρα που κατάλαβα ότι είχα νικήσει τον αγώνα δεν ένιωσα τίποτα. Ήταν σαν οποιονδήποτε άλλο αγώνα. Ήμουν αρκετά απογοητευμένος με την επίδοση, παρόλο που ήταν η καλύτερή μου εμφάνιση σαν σύνολο για φέτος. Είχαμε θέσει ένα στόχο με τον coach τον οποίο δεν έφτασα αλλά δεν πειράζει».

Βέβαια μετά τη δεύτερη ανάγνωση, περίπου μια εβδομάδα μετά, ο Μαντζουράνης δηλώνει ευχαριστημένος, κρατώντας το γεγονός ότι κυριάρχησε στον τελικό σε μια δύσκολη χρονιά: «Τώρα που έχει περάσει μια βδομάδα το βλέπω διαφορετικά, γιατί μετά από μια σεζόν με τραυματισμούς και τρελά σκαμπανεβάσματα στις επιδόσεις κατάφερα τελικά να κερδίσω».

Σχετικά με την υποδοχή που είχε στο Πανεπιστήμιο μετά την επιστροφή του στη Μινεσότα από το Όρεγκον σχολίασε: «Όταν γύρισα στο πανεπιστήμιο συναντήθηκα με τον προπονητή που μας έχει αναλάβει αποκλειστικά στα βάρη και με υποδέχτηκε με αγκαλιές και τρελή ενέργεια. Ήταν πάρα πολύ χαρούμενος».

Με τα εξαιρετικά ενθαρρυντικά δείγματα που έχει δείξει μόλις στα 22 του και έχοντας πάρει μια διάκριση που κατέχουν μόνο μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού στίβου, η ερώτηση που βρίσκεται στο μυαλό όλων είναι τι στόχους έχει θέσει ο Μαντζουράνης για τα επόμενα χρόνια κι ενώ απέχουμε δύο χρόνια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες: «Προς το παρών ψάχνω σταθερότητα και μεγάλες βολές. Αν τα καταφέρω αυτά τα δύο πιστεύω ότι θα είμαι σε θέση να πετύχω τελικούς σε μεγάλες διοργανώσεις σιγά σιγά και μετά ό,τι καλύτερο έρθει. Έχω ανθρώπους γύρω μου οι οποίοι με στηρίζουν και πιστεύουν σε εμένα, μερικές φορές παραπάνω από όσο πιστεύω εγώ στον εαυτό μου, οπότε νομίζω θα κάνουμε πολλά πράγματα τα επόμενα χρόνια».