Ο σπουδαίος Ανδρέας Βαζαίος δεν έχει γράψει ακόμη το τελευταίο του κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής κολύμβησης και αυτό ακριβώς απέδειξε το απόγευμα του Σαββάτου (16/5), κλείνοντας θέση για το όγδοο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 50άρας της καριέρας του.

Ο Βαζαίος έδωσε ρεσιτάλ στον τελικό της σκυταλοδρομίας 4Χ100μ ελεύθερο κατά τη διάρκεια του Εθνικού Πρωταθλήματος όπεν κατηγορίας (ΟΑΚΑ, 15-18/5), τερματίζοντας το πρώτο 100άρι σε 48.31, χρόνο ταχύτερο τόσο από το πανελλήνιο ρεκόρ του Απόστολου Χρήστου (48.39) όσο και από τα όρια για το φετινό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Παρισιού και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης το 2027.

Μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό ο 32χρονος πλέον Έλληνας πρωταθλητής ξεκαθάρισε την υπόθεση προκρίσεις για τα μεγάλα Πρωταθλήματα που έρχονται και έκανε το απόλυτο comeback μετά το ετήσιο διάλειμμα που διαδέχθηκε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.

Σε ένα κλίμα απόλυτης ανακούφισης και ενθουσιασμού ο Βαζαίος δήλωσε στο athlead.gr: «Andreas Vazaios is back. Νομίζω ότι όλα πήγαν καλά σήμερα. Ήταν μια φοβερή κούρσα. Την ευχαριστήθηκα πάρα πολύ και την περίμενα πάρα πολύ. Ζήτησα από το σύλλογο (ΑΟΠΦ) να πέσω πρώτος στην σκυταλοδρομία 4Χ100μ ελεύθερο για να μετρήσει ο χρόνος και να κυνηγήσω το όριο γιατί δεν ήθελα να περιμένω μέχρι τη Δευτέρα τα 100μ ελεύθερο. Ήξερα ότι θα βοηθήσει και στον σύλλογο να έχουμε ένα προβάδισμα. Δεν ήμασταν μαζί με τις άλλες ομάδες, οπότε έπρεπε να κάνουμε την κούρσα δικιά μας. Η προετοιμασία μου ήταν για να βγάλω έναν χαμηλό χρόνο, ένα 48 μικρό και να μπορέσω να πετύχω αυτά που είχα στο μυαλό μου νοικοκυρεμένα».

Τερματίζεις και βλέπεις το χρόνο σου. Τι σκέφτεσαι;

«Η αλήθεια είναι ότι πριν τερματίσω, είχα πάει λίγο να πεθάνω (γέλια), γιατί στα τελευταία 15μ έγινε ένα λάθος στην τεχνική και κατάπια μια τεράστια γουλιά νερό με αποτέλεσμα να μην μπορώ να αναπνεύσω πολύ καλά. Είχα αρχίσει ήδη να κουράζομαι και όταν τερμάτισα νόμιζα ότι είχαν πάει όλα λάθος. Παρότι ένιωθα πάρα πολύ καλά, θεώρησα ότι ότι τα τελευταία 25μ μου κόστισαν το χρόνο που ήξερα ότι μπορώ να κάνω, οπότε μόλις τερμάτισα και άκουσα όλο αυτό το θόρυβο από τις κερκίδες, λέω κάτι έγινε. Γυρίζω, βλέπω το 48.31 και λέω ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Το ήθελα πάρα πολύ. Ήξερα ότι μπορώ να βγάλω έναν τέτοιο χρόνο, οπότε ήταν μια τεράστια ανακούφιση και μια πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Νομίζω ότι ακόμα το συνειδητοποιώ για να είμαι ειλικρινής».

Πλέον έχεις εξασφαλισμένη πρόκριση τόσο για το Ευρωπαϊκό του 2026 όσο και για το Παγκόσμιο του 2027 και παράλληλα έχεις προσθέσει στο βιογραφικό σου ακόμα ένα πανελλήνιο ρεκόρ. Ποιες είναι οι πρώτες σου σκέψεις μετά από αυτό;

«Τώρα θέλω να πάρω μια πολύ μεγάλη ανάσα. Έχουμε άλλες δύο μέρες μέχρι το τέλος του Πρωταθλήματος. Νομίζω ότι αυτό έχει προτεραιότητα. Δεν το πίστευα σε καμία περίπτωση, το είπα και μετά το 50άρι ελεύθερο, το είπα και τον Δεκέμβρη, ότι αν μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω στον Σεπτέμβρη και να ρωτήσουμε τον Ανδρέα τότε: “πόσο θα πήγαινες τον Μάιο;”, “πόσο θα πήγαινες τον Δεκέμβρη;”, “πόσο θα πας στη συνέχεια;”, δε θα πίστευα ότι θα μπορούσα να κάνω αυτά τα πράγματα».

«Θέλω να ευχαριστήσω τον σύλλογό μου, τους προπονητές μου, τους χορηγούς μου, την Αrena και τη Safe Plus, που με έχουν στηρίξει σε μια χρονιά που πολύ λίγοι με στήριξαν. Ελάχιστοι πίστεψαν σε μένα, οπότε είναι πολύ σημαντικό για μένα να μπορέσω να είμαι εδώ και με αυτή την κούρσα και να το ευχαριστιέμαι».

Τελικά είσαι ζωντανό παράδειγμα ότι μπορεί κάποιος να συνδυάσει τα πάντα; Και σπουδές και δουλειά και πρωταθλητισμό;

«Πολύ δύσκολη ερώτηση. Η αλήθεια είναι ότι δεν τα έχω συνδυάσει όπως θα ήθελα. Έχω καταφέρει πολλά, αλλά έχω κουραστεί και πάρα πολύ. Είναι πολύ δύσκολα τα καρπούζια που κουβαλάω αυτή τη στιγμή, αλλά θεωρώ ότι με αυτή την ανάσα, με την επίτευξη των ορίων, και εφόσον μπουν κάποια πράγματα με το διδακτορικό σε σειρά, από του χρόνου θα είναι μια λίγο πιο “εύκολη” και ισορροπημένη χρονιά. Πιστεύω ότι με πρόγραμμα και επειδή θέλω να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό σε ό,τι κάνω μπορώ με κάποιον τρόπο και τα συνδυάζω».