Ο κορυφαίος Έλληνας δισκοβόλος μίλησε στο athlead.gr για την εμπειρία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ, τη νέα καθημερινότητα στην Ελλάδα και το απαιτητικό εγχείρημα να συνδυάσει πρωταθλητισμό και μεταπτυχιακές σπουδές, έχοντας θέσει τον πήχη ψηλά για το 2027.
Το 2026 αποτέλεσε μια σημαντική χρονιά για τον Δημήτρη Παυλίδη, ο οποίος συνέχισε να εξελίσσεται αγωνιστικά, καταγράφοντας την πρώτη του συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών και κοιτάζοντας πλέον με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τις επόμενες προκλήσεις της καριέρας του. Με την 8η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ και το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες ο Έλληνας δισκοβόλος επιβεβαίωσε πως στα 23 του μπορεί να είναι ανταγωνιστικός στο κορυφαίο επίπεδο και πλέον στοχεύει ακόμη ψηλότερα.
Μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ, ο Παυλίδης καλείται να διαχειριστεί μια νέα καθημερινότητα στο Κιλκίς και να προσαρμοστεί σε διαφορετικές συνθήκες προπόνησης. Από τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά στις υποχρεώσεις του ήρθε να προστεθεί και ένα μεταπτυχιακό στην Αθλητική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το οποίο τον έβαλε ξανά στη διαδικασία να αλλάξει τη ρουτίνα του, που, όπως μας εξήγησε, είναι πιο απαιτητική απ’ όσο περίμενε, χωρίς όμως να αποτελεί εμπόδιο στην προσπάθειά του:
«Η καθημερινότητά μου είναι λίγο περίεργη, καθώς είναι πιο κουραστική απ’ ό,τι περίμενα. Υπάρχει αρκετό πήγαινε-έλα μεταξύ Κιλκίς και Τρικάλων. Περνάω περίπου μιάμιση εβδομάδα στα Τρίκαλα και μιάμιση στο Κιλκίς, οπότε αυτό σημαίνει ότι πλέον έχω και περισσότερες ημέρες κατά τις οποίες πρέπει να κάνω μόνος μου προπόνηση, αφού ο πατέρας μου και προπονητής μου είναι στο Κιλκίς. Είναι κάτι στο οποίο πρέπει να συνηθίσω ξανά, αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν με φοβίζει. Το έχω κάνει και στο παρελθόν, όταν ήμουν στην Αμερική. Σίγουρα είναι κάτι καινούργιο για μένα, γιατί πέρυσι είχα τον πατέρα μου καθημερινά δίπλα μου, σε όλη τη διάρκεια της προπόνησης, όμως μου αρέσει η νέα μου καθημερινότητα. Είναι κάτι διαφορετικό. Το μεταπτυχιακό είναι πάρα πολύ ωραίο, έχω βρει πολύ ωραίες παρέες και μου αρέσει πολύ όλη αυτή η εμπειρία».
Εξίσου σημαντική με την προσαρμογή στη νέα καθημερινότητα είναι και η αλλαγή νοοτροπίας που επιχειρεί να πετύχει ο Έλληνας πρωταθλητής. Σε σχέση με την περσινή χρονιά, ο ίδιος αισθάνεται ότι προσεγγίζει πλέον την προπόνηση με διαφορετική ψυχολογία, έχοντας αφήσει πίσω του τις συγκρίσεις με την περίοδο που βρισκόταν στις ΗΠΑ:
«Στις προπονήσεις έχω μπει με διαφορετική ψυχολογία σε σχέση με πέρυσι. Στις δηλώσεις που είχα κάνει μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα είχα παραδεχτεί πως πέρσι είχα πολύ αρνητική στάση απέναντι στην προοπτική να βρίσκομαι στην Ελλάδα και να προπονούμαι εδώ. Κάποιες φορές, μάλιστα, δεν άκουγα όσο θα έπρεπε τον πατέρα μου. Έκανα το λάθος να συγκρίνω συνεχώς το πώς ήμουν στην Αμερική με το πώς είμαι στην Ελλάδα. Πλέον, όμως, τα έχω αφήσει όλα αυτά πίσω μου. Έχουμε ανοίξει έναν νέο κύκλο και έχουμε συνειδητοποιήσει τόσο όσα έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα όσο και όσα μπορούμε να πετύχουμε στη συνέχεια».

Όσον αφορά την αλλαγή της ψυχολογίας του μετά το Μπέρμιγχαμ, ο ίδιος ανέφερε: «Μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα έχω διαφορετική ψυχολογία. Παρακολουθώντας και τους άλλους αθλητές, πιστεύω πραγματικά ότι δεν μου λείπει κάτι ουσιαστικό για να πετύχω κι εγώ αντίστοιχες επιδόσεις. Έχουμε θέσει ως στόχο να βελτιώσουμε ορισμένα τεχνικά στοιχεία μαζί με τον πατέρα μου, τα οποία πιστεύω ότι μπορούν να μου δώσουν ακόμη περισσότερα μέτρα. Μέχρι στιγμής, οι προπονήσεις πηγαίνουν καλά. Έχω μπει σταδιακά σε ρυθμό και αυτή είναι η δεύτερη εβδομάδα που κάνω εντατικές προπονήσεις».
Ο Παυλίδης κρατάει τις σημαντικές στιγμές του 2026 και θα τις χρησιμοποιήσει ως κινητήρια δύναμη για τους στόχους του 2027. Ο μεγαλύτερος στόχος για τη νέα χρονιά δεν είναι άλλος από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Πεκίνου, που θα είναι το δεύτερο της καριέρας του μετά το Τόκιο, και ο ίδιος θέλει να κυνηγήσει μια θέση στον τελικό του αγωνίσματος, αφού έχει ήδη πάρει μια πρώτη γεύση της διοργάνωσης το 2025:
«Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Μπέρμιγχαμ ήταν ο μεγάλος στόχος μου για το 2026 και πιστεύω ότι πήγε όσο καλύτερα θα μπορούσε να πάει, δεδομένου ότι ήταν η πρώτη μου συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών στα 23 μου. Για το 2027, εννοείται ότι έχουμε στο μυαλό μας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Πεκίνο. Θέλουμε να είμαστε εκεί και ελπίζουμε να τα καταφέρουμε. Στόχος μας είναι, όπως πάντα, να φτάσουμε στον τελικό. Θέλουμε να μπούμε στη δεκάδα και από εκεί και πέρα να διεκδικήσουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Πιστεύω ότι το επίπεδο θα είναι ακόμη πιο ανεβασμένο. Κάθε χρόνο ο ανταγωνισμός γίνεται μεγαλύτερος, αλλά θεωρώ ότι θα είμαι κι εγώ σε θέση να ανταποκριθώ ανάλογα».

Η φιλοδοξία του δεν περιορίζεται, πάντως, μόνο στις κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις. Ο Παυλίδης θέλει να προσθέσει στη συλλογή του και ένα χρυσό μετάλλιο σε Βαλκανικό Πρωτάθλημα, έχοντας ήδη κατακτήσει το χάλκινο το 2026 και το αργυρό το 2025: «Επίσης, ελπίζω να καταφέρω να κερδίσω και ένα Βαλκανικό Πρωτάθλημα! Κάθε φορά που συναντώ τον Φιρφιρίκα στον Βόλο, με κερδίζει, ενώ όταν βρισκόμαστε σε μεγαλύτερες διοργανώσεις, όπως τα Ευρωπαϊκά και τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, τον κερδίζω εγώ. Δεν ξέρω τι συμβαίνει! Για να πω την αλήθεια, προτιμώ να τον κερδίζω στους μεγάλους αγώνες. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι είναι η ώρα να προσθέσω και ένα χρυσό στη συλλογή μου».
Τη νέα χρονιά η ισορροπία ανάμεσα στον αθλητισμό και τις ακαδημαϊκές υποχρεώσεις θα αποτελέσει το μεγαλύτερο στοίχημα για τον 23χρονο κάτοχο του πανελλήνιου ρεκόρ, αλλά η προσπάθεια να ανταποκριθεί και στους δύο ρόλους είναι μια πρόκληση που τον κινητοποιεί και τον κρατάει σε εγρήγορση: «Υπάρχει πάντα η σκέψη μήπως οι σπουδές με αφήσουν λίγο πίσω στον αθλητισμό ή το αντίστροφο. Ωστόσο, μου αρέσει αυτή η πρόκληση. Θέλω να αποδείξω ότι μπορείς να ασχολείσαι σοβαρά και με τον αθλητισμό και με τις σπουδές σου. Αυτή την περίοδο βρίσκομαι σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα, στο οποίο πρέπει να λειτουργώ ταυτόχρονα ως φοιτητής και ως αθλητής. Αυτό μου δίνει επιπλέον κίνητρο. Μου αρέσει να ζω με αυτόν τον τρόπο και πιστεύω ότι με βοηθάει ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζω την προπόνησή μου».
